اگر نگاهی به تاریخ بشر بیندازیم به حادثه ها و اتفاق های ریز و درشت زیادی بر می خوریم. اما در بین آن ها اتفاقاتی هستند که شاید اگر به وقوع نمی پیوستند تاریخ به شکلی دیگر رقم می خورد. در بین این اتفاقات می توان به جنگ های صلیبی، قرون وسطی و یا جنگ های جهانی اشاره کرد. اما کاش می شد که می توانستیم این اتفاقات را تغییر دهیم و یا از نزدیک شاهد آن ها باشیم. اما افسوس که نمی توان زمان را به عقب برد. تنها منبعی که می توان به آن مراجعه کرد کتاب های تاریخی است که به احتمال زیاد تحریف های زیادی هم در آن ها صورت گرفته است. اما شرکت بازی سازی Ubisoft با ساخت عنوانی به نام Assassin’s Creed ثابت کرد که می توان در تاریخ سفر کرد و حتی آن را تغییر داد. واقعا ایده این بازی بسیار خوب و نو آورانه است. تا قبل از این عنوان هیچ شرکتی این جسارت را به خرج نداده بود تا به مهم ترین وقایع تاریخ بشری به جز جنگ جهانی به این صورت به دنیای بازی های کامپیوتری وارد کند. نسخه شماره یک این بازی شبیه سازی خوبی از مکان ها و وقایع تاریخی جنگ های صلیبی را به نمایش در آورد. همین مسائل باعث شد که این بازی مورد استقبال عموم و حتی دست اندرکاران صنعت بازی های کامپیوتری قرار بگیرد. موفقیت نسخه اول این بازی به انگیزه خوبی برای ساخت نسخه دوم تبدیل شد. نسخه دوم بازی هم به قسمت دیگری از تاریخ می پردازد.

در یک عصر پاییزی از پشت پنجره خانه به مردمی که در خیابان در حال رفت و آمد بودند نگاه می کردم. هر کس در پی انجام دادن کار خود بود. پسر بچه کوچکی در حال گریه کردن بود و به نظر می رسید که مادرش برای کاری که او انجام داده بسیار ناراحت است. به  نظر می رسید که آن روز هم مانند همیشه یک روز کاملا معمولی باشد. اما ناگهان هوا ابری شد و نم نم باران شروع به باریدن کرد. حس و حال عجیبی در مردم به وجود آمد. گویی که باران برای اولین بار بر آن ها باریده است. حس غریبی در خیابانی که تا لحظه ای پیش پر از شور و هیجان بود به وجود آمد. انگار که این باران خبر از اتفاقی ناخوشایند می داد. باران همه جا را خیس کرده بود که پیر مردی نظرم را به خودش جلب کرد. آرام آرام در زیر باران قدم می زد. می توانستم حدس بزنم که او برخلاف دیگران که از باران گریزان بودند، علاقه زیادی به آن دارد. گویی که باران جادویی خاص دارد و پیر مرد در جستجوی آن است. براستی که باران معجزه ای است که در هر لحظه آن حسی وجود دارد. شادی، غم و امید را به راحتی می توان در تک تک قطرات آن دید و این نکته ای است که دیوید کیج (David Cage) در بازی Heavy Rain به آن اشاره می کند. بازی ای که در آن باران قدرتی بیشتر از یک سلاح هسته ای دارد. نزدیک 5 سال بود که منتظر چنین بارانی بودیم و هم اکنون شاهد بارش آن هستیم. اکنون که لحظه موعود فرا رسیده بگذارید کمی درباره آن صحبت کنیم.

(برای خواندن ادامه ی مطلب بر روی "نقد و داستان بازی" کلیک نمایید)